Esan bezala, etxean ekin genion joan den asteburuan udaberriko mini-tour honi. Maiatzaren 12an Euskal Herria-Palestina Eguna ospatu zen Alegian, eta gauean gaztetxean jotzeko aukera sortu zitzaigun. Bi hilabete geldirik igaro ostean, makinaria martxan jarri behar. Kanta batzuk erretiratu, berri batzuk sartu, momentuz taldea uztea erabaki duen abeslariren bat edo beste, lehen aldiz gurekin kantatu duen lagunen bat ere bai… Aurrekoekin alderatuz, izan zuen, bai, aldaketarik larunbateko kontzertuak. Amaieran, oso sentsazio onak manillarestarron artean.

Lasartera eramango gaitu hurrengo kontzertuak. Bertako Kukuka musika eta dantza eskolak X. urteurrena betetzen du aurten, eta horren harira egun osoko jaia antolatu dute maiatzaren 26rako. Egitarau horren baitan, arratsaldeko 18:30ean joko dugu guk. Eta astebete geroago, ekainaren 2an, Faltzesko Euskararen Egunera. Iazko edizioa ospatu zen egunean Murugarrenen kontzertua genuen manillarestarrok. Kontzertua amaitu eta, etxera erretiratzeko goiz xamar zelakoan, espedizio txiki bat Faltzesera joan zen. Ez dakigu oso ondo zer gertatu zen gau hartan Faltzesen (tira, zerbait bai, baina ez dira hemen idazteko modukoak); kontua da, biharamunean 2012ko Euskararen Egunean Faltzesen jotzeko gonbitarekin etxeratu zela gure espedizioa. Eta haiek kontatutakoak entzunda, egia esan, ez genuen asko pentsatu beharrik izan gonbita onartzeko.

Udaberriko azken hitzordua ekainaren 8an izango dugu, Alegiako Hilario tabernan. Udari begira, herriko festetan, uztailaren 15ean Bulebarrean jotzekotan gara. Baina horiek aurrerago kontatuko ditugu, oraintxe bertan lehenagoko lanik badugu eta. Laster arte!

Kantuak bata bestearen atzetik, abeslari aldaketak, inork gutxik espero zuela ‘Xalbadorren heriotzean’ abestera azaldu zen espontaneo bat ere bai… Eta kontzertuaren amaieran, Etxeberrianeko langileak Exkixuren ‘Agur’ abestera atera ziren. Iluntzean bat edo beste oraindik abestiaren letra eskuan zuela ikusi genuen, urduritasunak jota batera eta bestera, baina txukun asko bete zuten euren lana. Bukaera dotorea eman zioten emanaldiari. Kontzertuaren ondoren luze jo zuen gauak, baina han gertatutako zenbait kontu hemen kontatzeko modukoak ez direnez…

… martxoaren 3an Itziarren izan ginela kontatuz jarraituko dugu, Gazte Egunaren harira bertan jo baikenuen, eMePebo5t eta 3gabe2 taldeekin batera. Manillarestar pare bat eguerdiko bazkarira bidali genuen, ‘terrenoa berifikatzera’, eta gainontzekoak iluntzeko poteorako iritsi ginen. Itsasoarekin lotura zuten gaiez mozorrotuta aurkitu genuen bertako jendea, baita eguerdian bidali genituen bi espiak ere (hauek ze mozorro klase zeramaten oraindik oso ondo ez dakigun arren). Afaldu eta bixkor-bixkor hasi ginen. Hasieran jende askorik ez bazen ere, oraindik poteoan zebiltzan itziartarrak gerturatu ahala giroa dezente berotuz joan zen. Guk behintzat ederki pasatu genuen!

Eta otsailaren 25ean Bergaran eman genion hasiera ‘mini-gira’ honi. Arrosa Irrati Sarearen jardunaldiak egin ziren egun horretan bertako gaztetxean. Iluntzean bertara iritsi eta jardunaldiak dotore joan zirela esanez egin zigun harrera antolatzaile lanetan zebilen Jon manillarestarrak. Majo afaldu, gure aurretik jotzen zuen La Pop’lla taldearen kontzertuarekin gozatu, eta gurea egitera igo ginen. Egia esan, gustua ematen du halako xarma duen toki batean jotzeak. Hori bai, jardunaldiak zoragarri atera zirela ikusita, egunari behar bezalako amaiera eman genion edo ez bertan zeudenek esan beharko dute. Guk behintzat majo gozatu genuen Bergarako egonaldia!

Esanda bezala, datozen asteetan etxean geratzeko asmoa dugu. Dena den, ez oso luzerako, maiatza-ekaina alderako bai baitugu proposamenen bat edo beste. Izango duzue gure berri!

Euskal Herriko irrati libreen sarea da Arrosa, 2002an sortua. Gaur egun arte, funtzionamendu nagusia euskarazko irratsaioak elkartrukatzea izan da, baina auzolanarekin eta elkarlanarekin jarraituz egitasmo gehiago burutu daitezkeela uste dute. Horretarako antolatu dituzte egun guztiko jardunaldi hauek. Eta, hara non Jon manillarestarra dabilkigun saltsa horren guztiaren antolakuntzan. Animo!

Eta hurrengo larunbatean, martxoaren 3an, Itziarren izango dugu zita. Egun guztiko festa izango dute bertan egun horretan (gazte bazkaria, zoombie mozorroak…), eta gauean jotzeko proposamena egin digute, honako honetan ere beste talde batekin batera.

Gu, entseguekin hastera goaz. Eta zu, gustu baduzu, Bergaran eta Itziarren ikusiko zaitugu. Laster arte!

Alegiko Gaztetxearen 24. urteurrena ospatu genuen larunbatean. Egun guztiko festa. Eguerdian babarrun jatea izan genuen. 40 lagun inguru Manexek eta Imanolek (biba zuek!!!) prestaturiko babarrunak jaten. Arratsaldean zehar ondorioak pairatu behar izan ziren baina tira, hori beste baterako utziko dugu. 19:00etarako zegoen iragarrita gure lehen pasea. Soinu probak amaitzen ari ginela jendea gaztetxera hurbiltzen hasi zen. Polita izan zen belaunaldi ezberdinak lerrokatuta ikustea: aurrean gaztetxoak, erdi parean gazteak eta atzean oraindik gazte sentitzen direnak. Gure uztako lehen kantua ere aurkeztu genuen. Gaztetxeari egindako kantua. Harrera ona izan zuen eta beste kantu batzuk jo ostean amaitutzat eman genuen arratsaldeko saioa. Jendea bildu zen eta gauean zetorrenaren aurrekaria izan zen.

Poteo azkar baten ostean, afaltzera igo ginen gaztetxera. Gaueko saioa 22:30etarako zegoen iragarrita eta ordu horretan jendea oraindik sartzen ari zenez 22:45arte itxarotea erabaki genuen. Ordurako bidelagun genuen urduritasuna bidaltze aldera rona, patxarana eta whiskya erabili genituen arma modura baina ez zuen eragin handirik izan. Amy Winehousen omenezko festa genuen eta bere musika zegoen jarrita gaztetxean. Halako batean “Corrupcion en Miami” eta…

…gora goaz. Kontzertua egurrean hasiko genuela erabaki genuen eta hala izan da. Lehendabiziko lau kantuetan ohiko urduritasuna bota dugu (istriputxoren bat tartean ere bai…) eta gauzak ondo ateratzen ari direla jabetu gara. Beste 24 kantu geratzen dira eta akaso indarrak gordetzea litzateke logikoena. Hemen dena da ilogikoa ordea. Topera ari gara. Manex eta Unai ere ausartu dira kantura. Gitarra eta baxua jotzeaz gain oholtzan mugitzen badakitela erakutsi dute eta biek notarekin gainditu dute estreinaldia. Beste hainbatentzat ere lehen aldia izan da: Manex (honek saxoa jo, kantatu, babarrunak jarri… denetik egiten du!!), Maider eta Amaia (gaueko kanturik txalotuenetakoa izan da) eta beste hainbat eta hainbat. “Zer zela uste zenuen” kantuarekin eman diogu amaiera lehen zatiari. 21 kantu joan dira. Beste 7 geratzen dira. Oholtzan gozatzen ari gara. Urduritasuna gozamen eta emozio bihurtu da. Berriz ekin diogu jardunari. RIP, DUT, Kuraia, Zea Mays, Barricada… eta azkenerako sorpresatxo bat gordeta. Kukutza abestiarekin eman diogu amaiera kontzertuari eta manillarestar guztiok (oholtzan kabitzen ginenak behintzat) gora igo gara kantuan zehar. Abestiaren azken zatian oholtza erori ez denean gustora egoteko moduan gaude. Ametsik onenetako kontzertu amaiera baino hobea izan da.

2 ordu t’erdi pasa ziren kontzertua hasi genuenetik amaitu bitartean. Amaierako argazki hori denbora luzerako gordeko dugu. Gu denok oholtzan eta jendea behean. Denok gozatzen. Azken abesti horietan burutik gauza asko pasa zitzaizkigun. Une txarrak, onak, oroitzapenak… Azken hilabetean egindako lan guztiari zentzua aurkitu genion, jasotzen ari ginena sinestu ezinik. Existitzen den pertsonarik hotzena eta sentimenduak azaltzea gehien kostatzen zaiona ere hunkituko zen.

Eskerrikasko gaztetxeari, beste behin ere bertan jotzeko aukera emateagatik. Eskerrikasko arratsaldean edo gauean bertaratu zinetenoi. Eta nola ez, eskerrikasko manillarestarroi. Kantu berriak prestatzea denon lana izan da eta zuen aldetik jarri duzuena asko izan da. Eskerrikasko gu emozionarazteagatik. HAUNDIAK ZARETE!!!! Larunbatekoak zer pentsatua sortu digu. Idazten ari denari behintzat bai. Orain arte San Ferminetako kontzertua gaindiezina zela uste nuen. Ni larunbatekoarekin geratzen naiz. Ez naiz maila musikalaz bakarrik ari. Nik larunbatean oholtzan bizi izan nuena nuena ez dut sekula sentitu. Eta horrekin geratzen naiz.

Segi ondo!!

P.D. Kontzertua amaitu orduko oholtzan izan ziren besarkadek ere, beste hiru lagunen sentipenak antzekoak izan zirela pentsarazten didate. Ezta Manex, Unai eta Jon??